Έκδοση και εκτέλεση διασυνοριακών συνταγών

Η συνταγή που εκδίδεται σε μία χώρα της ΕΕ πρέπει να αναγνωρίζεται στη χώρα του ασθενή και αντιστρόφως. Για παράδειγμα, οι συνταγές γιατρού στην Ελλάδα αναγνωρίζονται και μπορούν να εκτελεστούν σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Ορισμένα φάρμακα μπορεί να μην επιτρέπεται να πωλούνται, να έχουν άλλη ονομασία ή να μην υπάρχουν, σε μια άλλη χώρα, ακόμη κι αν πρόκειται για κράτος μέλος της ΕΕ.

Δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη μορφή που πρέπει να έχουν οι ιατρικές συνταγές για να χρησιμοποιηθούν σε άλλες χώρες της ΕΕ. Ωστόσο, κατ’ εφαρμογή της Οδηγίας 2012/52/ΕΕ, η διασυνοριακή συνταγή πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες:

  • του ασθενή: ονοματεπώνυμο (ολογράφως) και ημερομηνία γέννησης
  • Ημερομηνία έκδοσης της συνταγής
  • του θεράποντος ιατρού: ονοματεπώνυμο (ολογράφως), επαγγελματικό τίτλο, στοιχεία απευθείας επικοινωνίας, διεύθυνση εργασίας (συμπεριλαμβανομένης της χώρας) και υπογραφή (χειρόγραφη ή ψηφιακή)
  • του συνταγογραφούμενου φαρμάκου: κοινή ονομασία (και όχι εμπορική ονομασία, η οποία μπορεί να είναι διαφορετική στις άλλες χώρες), μορφή (δισκίο, διάλυμα κ.λπ.), ποσότητα, περιεκτικότητα και δοσολογία.

Προκειμένου να αποζημιώνονται από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, οι συνταγές που έχουν εκδοθεί σε άλλη χώρα της ΕΕ για Έλληνα ασφαλισμένο, θα πρέπει επιπρόσθετα να αναγράφεται ο ΑΜΚΑ του ασθενή και η διάγνωση κατά ICD10 ή άλλο αναγνωρισμένο Διεθνές Σύστημα Κωδικοποίησης Ασθενειών.

Επικουρικά, παρέχεται υπόδειγμα εντύπου διασυνοριακής συνταγής στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, με όλες τις πληροφορίες που πρέπει να συμπληρώσει ο θεράπων ιατρός.

Οι ιατρικές συνταγές υπόκεινται στους κανόνες της χώρας στην οποία χορηγούνται.
Αυτό σημαίνει ότι ο φαρμακοποιός θα εφαρμόσει τους εθνικούς κανόνες χορήγησης φαρμάκων.